Bir zamanlar, dağların kuytusunda, taş evli şirin bir köy vardı. Bu köyün koruyucusu ve en bilgesi, herkesin Miyese Nine dediği pamuk gibi bir kadındı. Miyese Nine, eski bir anahtarı ve gümüş yeleli bir kuşu yanından ayırmazdı.
Bu anahtar, sıradan bir metal parçası değildi. Köyün ortasındaki çeşmenin altındaki gizli bir bölmeyi açardı. Orada, köyün tüm neşesinin ve bereketinin kaynağı olan kadim bir tohum saklıydı. Miyese Nine, her bahar bu tohumdan bir parçayı çeşmenin suyuna katar, böylece köyün ağaçları daha gür meyve verir, tarlaları daha bereketli olurdu.
Turkuaz yeleli kuş ise Miyese Nine'nin sadık yardımcısıydı. Kuş, her sabah erkenden çeşmenin başına konar ve köyün neşesini müjdeleyen bir şarkı söylerdi.
Bir gün, köye uzak diyarlardan gelen bir yabancı bu tohumun hikayesini duydu. Tohumu ele geçirmek ve tüm berekete sahip olmak istedi. Gece yarısı sessizce çeşmeye yaklaştı. Ancak anahtar Miyese Nine'deydi ve kuş onu fark etmişti. Kuş, uyanıp bağırmaya başlayınca köy halkı uyandı. Yabancı kaçmak zorunda kaldı.
Miyese Nine, o günden sonra anahtarı boynuna asmaya başladı. Kuş ise çeşmenin başından hiç ayrılmadı. Köy halkı, bu olaydan sonra birlik ve beraberliğin önemini daha iyi anladı. Miyese Nine'nin bilgeliği ve kuşun sadakati sayesinde, köy bereketli ve huzurlu bir şekilde yaşamaya devam etti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder